"Ixlos" surasi (Qul huvallohu ahad) tavhidning asosi bo'lib, Qur'onning uchdan biriga teng ekani ta'kidlanadi. Bu sura Allohning yagonaligini va Unga bo'lgan e'tiqodning sof bo'lishi kerakligini o'rgatadi.
Agar kishi ibodat qilsa-yu, qalbida boshqalarning maqtovi yoki dunyoviy manfaat bo'lsa, bu amal ixlosdan mahrum hisoblanadi. "Ixlos" surasi (Qul huvallohu ahad) tavhidning asosi bo'lib,
Ixlos — lug'atda "tozalash", "saralash" degan ma'nolarni anglatadi. Shar'iy ma'noda esa, har bir xayrli amalni faqat va faqat Alloh roziligi uchun, riyo (o'zini ko'rsatish) va sum'adan (eshittirishdan) uzoq bo'lgan holda bajarishdir. Xayrulla Hamidov o'z chiqishlarida ta'kidlaganidek, ixlos amallarning "mag'zi" bo'lib, usiz bajarilgan eng katta ishlar ham Alloh dargohida qadrsizdir. Ixlos — lug'atda "tozalash"
Xayrulla Hamidov ko'pincha hayotiy misollar orqali ixlosni tushuntiradi: ixlos amallarning "mag'zi" bo'lib
Ixlos — qalbni yomon niyatlardan, fitna va ig'volardan tozalashdir. Ma'ruzaning asosiy xulosasi shundan iboratki, inson o'z tarbiyasini avvalo o'z uyidan va o'z qalbini isloh qilishdan boshlashi lozim. Faqatgina ixlos bilan qilingan amallar insonni ikki dunyo saodatiga yetaklaydi.